Ουτε δευτερόλεπτο χαμένο.Σταλιά, σταλιά μάζευε και χτίζε.
Δημιούργησε και γέμισε τον κόσμο, με την ομορφιά που σε πλημυρίζει τις στιγμές τις ευδαιμονίας σου.
Ούτε μια στιγμή που να φύγει έτσι, άσκοπα, χωρίς ουσία.
Μάζευε και άρχισε να πλάθεις, πρώτα το σώμα και το πνέυμα σου.
Ίσως μόνο έτσι θα σου φανερωθούν οι πρώτες όψεις της αλήθειας.
Ίσως μόνο εκεί οι πρώτες ψιχάλες της βροχής, δροσίσουν το ταλαιπωρημένο απο την ξηρασία της απραξίας προσωπό σου..
Εκεί θα δείς δρόμους να ανοίγουν, κορμιά να λάμπουν, μορφές να ομορφαίνουν...
No comments:
Post a Comment