22-02-07

Απόψε φανέρωσα όλα αυτα που είχα για χρόνια θαμμένα.
Τους θησαυρούς που γυάλιζα με ασημένια πούπουλα και ανάσες ποιητών.
Την χάρη και την ομορφιά τους, συγκέντρωσα σε σεντούκια χάλκινα, καθώς στον δρόμο μου, άρπαζα τα ονειρα μεθυσμένων θαμώνων, σε πανδοχεία γαλάζια.
Τους μικρούς αγγέλους των βουνών χειραγωγούσα, κόβωντας τα ολόχρυσα μαλιά τους με διαμαντένιο μαχαίρι και αυτά που μάζεψα τα έθαψα σε μέρος τροπικό, έχοντας για φύλακες, αρπακτικά χρωματισμένα με το φώς της αυγής.

Απόψε φανέρωσα στα τέκνα του άυριο τους θησαυρούς του χθές μου.
Απόψε άνοιξα τον τύμβο, όπου με είχε εγκλωβίσει η θλίψη της αδυναμίας μου.

Άυριο θα χαρίσω σε σένα, το ομορφότερο ζαφείρι απο τον τοίχο της φυλακής μου...