Έλα να πετάξουμε μαζί, σαν άδεια, διάφανα, αερικά, σαν νυχτοπούλια ασφαλή, την ώρα που οι θηρευτές κοιμούνται.
Έλα να σβήσουμε μαζί τις φλόγες, σαν χειμαρώδης ποτάμια, σαν απρόσμενες καλοκαιρινές μπόρες.
Έλα να χορέψουμε μαζί, στον κίτρινο δρόμο που χάραξε η πανσέληνος στην θάλασσα.
Έλα να σπρώξουμε μαζί τους βράχους, που έπεσαν στον δρόμο μας, τις πέτρες οπου σκοντάφτουν τα βήματα μας.
Έλα να γκρεμίσουμε μαζί τα τείχη, που χτίστηκαν απο χέρια ξένα, σε όνειρα, εφήμερης, ψέυτικης, παλιας, ευτυχίας.
Έλα να νιώσουμε, έστω για λίγο, την αιωνιότητα, αφήνοντας στο μπαούλο, τις αισθησεις των θνητών υπαρξεών μας..
No comments:
Post a Comment